Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juli, 2013

19072013

Het is een beetje stil hier, de laatste tijd. Die stilte wijt ik zelf aan een wonder, dat ik dezer dagen meemaak. Voor dat wonder zelf heb ik niet zoveel woorden en misschien is het ook beter over wonderen te zwijgen, zoals je ook over geluk niet teveel moet praten. Maar het geeft me wel een aanleiding om het over iets heel anders te hebben: de theodicee.

Mijn religieuze opvoeding – en misschien mag ik dat ook zeggen over ons collectieve religieuze geheugen – is net een overvolle garderobekast. Als ik niet helemaal wakker ben terwijl ik er iets uit trek om aan te trekken, dan loop ik er soms zomaar voor zot bij. Zo probeerde ik gisteren, tot mijn eigen stomme verbazing,  mijn blote religieuze ervaring van dat wonder met die oude theodicee te bedekken. “Geen pan!” hoor ik zo drie van mijn oude dames zeggen.

Dat kwam zo: het wonder wekte in mij diepe gevoelens van dankbaarheid, bijna niet te tillen. En wie is er dan groot genoeg om ze in handen te geven? Jawel, God, in mijn geval. Terwijl ik wachtte tot Hij zou komen om mijn dank te aanvaarden, overviel mij een oud vertrouwde gedachte: als ik God wil danken voor dit wonder, moet ik Hem dan ook schuldig houden voor het lijden waar dat wonder een antwoord op lijkt te zijn? Want mijn vreugde is onlosmakelijk verbonden met haar keerzijde van verdriet.

Bibliotheken vol met boeken en die weer vol van ingewikkelde gedachtensprongen dansten met golvende planken voor mijn geestesoog. Der Bücherwurm van Carl Sptizweg tuimelde verschrikt van zijn trapje. Net op tijd schoof ik mijn matras onder hem om zijn val te breken. Op datzelfde moment verdampte het collectieve releigieuze geheugen en vlak voordat ook der Bücherwurm in het niets oploste, reikte hij me het boek aan dat hij toevallig in zijn hand had toen hij nog bovenop die trap stond. Het was de bijbelvertaling van Maarten Luther, opengeslagen bij de volgende verzen:

Und Jesus ging vorüber und sah einen, der blind geboren war.
Und seine Jünger fragten ihn und sprachen: Meister, wer hat gesündigt, dieser oder seine Eltern, daß er ist blind geboren?
Jesus antwortete: Es hat weder dieser gesündigt noch seine Eltern, sondern daß die Werke Gottes offenbar würden an ihm.

Joh. 9:1-3

Bij dit verhaal kan ik voornoemde garderobekast maar beter dicht laten, want voor je het weet heeft God  het op zijn geweten dat hij een arme drommel express blind ter wereld heeft laten komen, alleen maar om Jezus in staat te stellen zijn kunsten te vertonen. En zie dat maar weer eens te rechtvaardigen. Dat is allemaal niet nodig als je het verhaal goed – ik bedoel: op mijn manier – leest.

Daarvoor heb ik echter wel een ander verhaal nodig. Een kleine tien jaar geleden, toen mijn dochter Roos in de laatste klas van de lagere school zat, heeft die klas een musical opgevoerd. Voor die gelegenheid had ik samen met de leerlingen het enige decorstuk gemaakt, een kamerscherm dat zo beschilderd was dat het telkens een andere locatie kon suggereren. Ik herinner me heel goed de eerste repetitie waarbij met het scherm werd geoefend en de eerste keer dat de kinderen het verplaatsten: het viel meteen in drie stukken uit elkaar.

Ik kon wel door de grond zakken. Ik had het helemaal fout gedaan! Nu ging alles mis! Kijk die arme gefrustreerde kinderen stuntelen met mijn miskleun! Juffie Ineke stond naast mij en hoorde hoe ik mijzelf bestrafte. “Doe dat nou eens niet,” zei ze, “maar kijk gewoon naar wat er allemaal voor moois gebeurt als ze proberen het op te lossen.” Het kostte mij moeite, maar ik keek en begon voor het eerst in mijn leven iets te begrijpen van die Werke Gottes.

Advertenties

Read Full Post »

Masha’Allah

05072013

Read Full Post »