Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for mei, 2013

02052013a

Crisis is kans, hebben we dat de laatste tijd niet iets te vaak gehoord? In ieder geval een kans voor journalisten, want de kranten hebben vol gestaan met door nijvere trendwatchers gesignaleerde verschuivingen in ons bestedings- en activiteitenpatroon. Jan en alleman probeert zich te warmen aan de veronderstelde veerkracht van het volk. Heeft niet Plasterk het zotte idee geopperd dat de overheid haar handen wel van het stedelijk groen af zou kunnen trekken? De burgers gaan dan vanzelf allerlei initiatieven ontplooien om hun leefomgeving op te fleuren, zul je zien. Ja ja, crisis is kans, minister tuinkabouter!

In het kielzog van die mediamieke feeststemming ga ik er een gooi naar doen om mijn lieve lezenden zo nu en dan mee te laten genieten van het plezier dat ik aan de crisis beleef. Als werkende arme (= wel een baan, maar desondanks een inkomen op bijstandsniveau) heb ik daar immers alle kans toe?

Zo heb ik vandaag de bakfiets herontdekt. Goddank bestaat-ie nog! Want je kunt nog zo’n goedkope kast op de kop tikken, als je een busje moet huren om ‘m thuis te krijgen, dan wordt het alsnog prijzig.

“Do you know ‘ow to ggrride a bakfietsss, madam?” vroeg de aardige Italiaanse jongeman van MacBike mij ietwat argwanend? “Yes, I have done it before,” zei ik, naar waarheid. Ik vertelde er maar niet bij dat die gelegenheid inmiddels bijna veertig jaar geleden is. Een vrouw is zo jong als zij zich voelt, nietwaar? (Weet iemand nog wat Brio was?) “It is great fun!” lachte de jonge fietsenmaker nog, terwijl hij mij hartelijk uit zwaaide. Op naar het Juttersdok, waarover later meer.

Alweer een zorgelijke, maar niettemin behulpzame man. “Kunt u met een bakfiets fietsen?” vroeg hij ongelovig. “Ja, hij staat al bij de achterdeur,” zei ik. Hij haalde zijn schouders op en volgde braaf mijn aanwijzingen: ik had niet voor niets een halve nacht wakker gelegen om na te denken over hoe die kast op die bakfiets moest komen te liggen. Hij keek me nog na tot ik de straat uit was, toen moest hij het wel loslaten. Komt goed, dacht ik, maar spannend was het wel.

Een bakfiets is een ontdekking op zich, die leidt tot nog meer ontdekkingen. Stel het je maar voor: een vrijloop heeft hij niet, dus als je de brug af gaat, moet je oppassen, want dan fietst de bakfiets jou. De brug op gaat makkelijker dan je zou denken, vanwege de extreem lage versnelling, maar die zorgt er tevens voor dat je op de vlakke weggedeelten niet vooruit lijkt te komen. Kijk aan, een kans om te ervaren dat ergens in je achterhoofd nog een vroeger, lang vergeten besef van tempo en tijd voor je klaar ligt!

Net terwijl je je daarover verheugt probeert een voetganger (bouwjaar na 1975) nog even gauw voor je langs de weg over te steken. De moderne mens! Hoe moet hij weten dat iemand op een bakfiets niet zo wendbaar is als een gewone fietser? Binnensmonds vloekend op die vent probeer je je ogen op de weg te houden en met een hand die je eigenlijk aan het stuur niet kunt missen grijp je ergens tussen je dijen naar de rem. Precies de handrem van een auto, maar hij moet wel omlaag geduwd worden. Pfff!

Uiteindelijk gaat alles goed en als ik na een paar uur als een volleerde bakfietser het pleintje voor MacBike op draai en het ding behendig naar zijn plekje manoeuvreer, maakt de jongeman lachend het gebaar van Rosie the Riveter. Crisis is fun!

02052013b

Advertenties

Read Full Post »

« Newer Posts