
Zoals er nog altijd mensen zijn die zoeken naar de graal, de ark des verbonds, de ark van Noach, het verdronken Atlantis, het graf van Jezus en andere mysterieuze voorwerpen of plaatsen, zijn er ook die zoeken naar de exacte locatie van het paradijs, de oorspronkelijke hof van Eden. Ene Michael Sanders en een zekere David Rohl zijn ervan overtuigd de plek te hebben gevonden, met behulp van satellietfoto’s. Wetenschappelijke erkenning laat uiteraard op zich wachten.
Ik weet nog goed, waar het paradijs op aarde zich wél heeft bevonden, tenminste één avond lang. Daar heeft Hugh Johnson met zijn Standaardwerk van de wijnen van de wereld ons heen geleid. Op een zonnige middag in oktober kroop onze HY traag over een smalle bergweg naar de plek, hoog in de Spaanse Pyreneëen, waar het dorpje Scala Dei ligt. Bij een oude dame met een takje munt tussen haar borsten kochten we een doosje Priorato en daarna zochten wij een plekje om te kamperen. Niet ver van het dorp vonden we een plat stukje grond naast de weg, vanwaar we over zeven bergketens uitkeken naar het westen. De zon ging juist onder. Het rook er naar wilde munt en tijm en alleen een doodenkele hommel verbrak zo nu en dan de volmaakte stilte. Eten hadden we bijna niet; alleen wat brood en een stukje llomo. En daarbij maakten wij de eerste fles Priorato open.
Diep, donker, krachtig (14,5%), maar volkomen in evenwicht door zacht fruitige smaken. Allemaal waar, maar het voornaamste, waar Hugh Johnson niet over schreef, is moeilijk onder woorden te brengen. Laat ik er dit over zeggen: toen de fles half leeg was, had ik het gevoel dat we op die plek de hemel zozeer nabij waren, dat een laddertje tegen de wolken zou volstaan om er binnen te gaan. Ik vroeg Alexandra om de kurk terug op de fles te doen. Eén druppel meer had de betovering kunnen verbreken.

Een paar jaar later waren we weer in de buurt. Dit keer om te leren dat je nooit moet proberen de gelukkigste momenten van je leven te herhalen. Men was bezig een snelweg langs het dorpje aan te leggen. De oude dame was er nog wel, maar de 1976-er Priorato was op. Zij wees ons met onverholen trots het nieuwe paradepaard: daar was behalve de traditionele garnacha en cariñena 30% cabernet sauvignon in verwerkt.